Refleksja przeprowadzona została przez Włoską Grupę Promotorów w konsultacji z grupami Regionu Europy Południowej.

Przedmiotem tej refleksji nad znakami czasu w odniesieniu do Europy jest nie tyle ogólna sytuacja na tym  kontynencie, co proces europejskiego zjednoczenia. Unia Europejska w krótkim czasie otworzyła się na 25 krajów, które pomimo wielu wspólnych cech wciąż jednak znacznie się różnią. Opis sytuacji opracowano na podstawie danych pochodzących z „Piętnastki Europejskiej”, czyli z okresu przed styczniem 2004 r., kiedy to Unia Europejska powiększyła się o nowe państwa. “Dossier” informacyjne zawiera dane odnoszące się do procesu zjednoczenia europejskiego w aspekcie:

• wydarzeń charakteryzujących proces zjednoczenia
• wyzwań, przed jakimi ta sytuacja stawia Europę
• refleksji teologicznej, która umożliwia odczytanie w wierze opisanej sytuacji
• rozeznania lub ewangelicznej oceny sytuacji
• odpowiedzi Ludu Bożego na te wyzwania.

 Refleksja, opracowana w języku włoskim, jest dostępna w Sekretariacie Grupy Włoskiej.

Ogólny schemat refleksji:  

1. Część: Sytuacja

• 1.1. Opis
• 1.2. Wydarzenia
• 1.3. Wyzwania

2. Część: Refleksja teologiczna

3. Część: Rozeznanie lub sąd ewangeliczny

• 3.1 Interpretacja różnych dynamicznych procesów historycznych
• 3.2. Wyznanie grzechów
• 3.3. Nawrócenie

4. Część: Odpowiedź Ludu Bożego

• 4.1. Ta, która jest dawana
• 4.2. Ta, do której jest wezwana

Zakończenie: Zadania dla Służby Animacji Wspólnotowej   

Dla uświadomienia sobie treści całej refleksji prezentujemy tłumaczenie szczegółowego schemat Części IV, odnoszącej się do zagadnienia „Odpowiedzi Ludu Bożego” na wyzwania tego „znaku czasu”.  

1. Co Kościół potrafi przeżywać w zgodzie ze znakami czasu

• Cechy dzisiejszego Kościoła, które są zgodne ze znakami czasu
• Linie przyszłości dla Kościoła w Europie zgodne ze znakami czasu:
• promowanie relacji dialogu
• poszukiwanie, rozpoznanie, przyjęcie i kontemplacja czynnej obecności Boga w osobach i wydarzeniach, które radują i potrafią dzielić się radością z innymi
• Kościół, jako uczeń Chrystusa, który poszukuje, akceptuje i kocha prawdę
• Kościół, który wychowuje do wiary nie tylko przez pouczanie o obowiązkach moralnych, ale przez świadectwo piękna życia moralnego opartego na wierze
• Kościół wychowujący osobiste i wspólnotowe sumienie
• Kościół dający świadectwo „odrzucenie przemocy” na wszystkich poziomach
• Kościół, który potrafi wyważyć swoją obecność w życiu publicznym (jak sól, w odpowiedniej dawce)
• Kościół odznaczający się humanitarną wrażliwością i służący ludzkości  

Zadania dla Służby Animacji Wspólnotowej  

Treść „wyznania grzechów”, wynikająca z refleksji nad znakami czasu w odniesieniu do procesu zjednoczenia europejskiego, domaga się nawrócenia i odnowy Kościoła.

Dla naszej Grupy, a zwłaszcza dla Grup Lokalnych działających na kontynencie europejskim, wynikają z tego konkretne zadania, takie jak:

• pogłębienie doświadczenia duchowości komunii na każdym poziomie życia i organizacji;
• kontynuowania promocji dotychczasowych projektów, starając się o wyraźniejsze podkreślenie, że są one wyrazem i częścią duchowości komunii;
• opracowanie na podstawie znaku czasu dotyczącego zjednoczenia europejskiego odpowiedniego procesu duchowego;
• tworzenie miejsc i różnych okazji, służących wychowywaniu i uzdalnianiu do czytania znaków czasu oraz do budowania relacji wiary, nadziei i miłości;
• przełożenie “traktatu duchowości wspólnotowej” na cykl spotkań i okazji, tworzących podstawy do umacniania wartości, które tworzą tę duchowość (chodzi nie tyle o większą ilość kursów i spotkań, co o rodzaj “laboratoriów duchowych”, gdzie będzie można doświadczyć tych wartości, żeby na tej podstawie wprowadzać w życie odpowiednie kryteria);
• sprecyzowanie i wyjaśnienie najbardziej owocnych strategii dostosowanych do różnorodnych wrażliwości i potrzeb odbiorców;
• przemyślenie obecnego modelu relacji Grupy z terytorium jej działania;
• określenie konkretnych sposobów i działań – warto utworzyć specjalny zespół zdolny analizować i rozwiązywać w różnych kontekstach problem wyraźnego spadku zaangażowania i uczestnictwa;
• stworzenie różnych lokalnych okazji i miejsc służących wychowaniu do czytania znaków czasu (w połączeniu z centralnym zespołem redakcyjnym);
• utworzenie propozycji modelowych dla różnych środowisk społecznych, z czym łączy się również konieczność poszukiwania osób zdolnych do prowadzenia pogłębionej refleksji, studium i aplikacji;
• dobre analizowanie sytuacji i możliwości finansowych Grupy;
• zwrócenie uwagi na możliwość odwołania się bezpośrednio do Kościoła, jako wspólnoty ochrzczonych, bez wyłącznego korzystania ze struktur kościelnych (Uwaga: obecnie nie istnieje sposób zwracania się do wspólnoty ochrzczonych bez pośrednictwa kościelnych struktur).  

Z całości przeprowadzonej refleksji wypływa też seria pytań, wskazujących na istnienie ważnych wyzwań dla Grupy:

• W jaki sposób współpracować z innymi Kościołami siostrzanymi w trosce o przemianę duchową w Europie? Jakie relacje tworzyć z innymi wyznaniami chrześcijańskimi i z islamem?
• Czy obecność w Europie wyznawców innych religii jest przedmiotem naszej refleksji? Czy myślimy, w jaki sposób wspólnie budować Europę? Jak możemy współpracować, żeby uwidocznić dynamiczne procesy duchowe w Europie? Czy nasza Grupa czuje w tej kwestii swoje powołanie?
• Jesteśmy świadomi, że jeśli Kościół katolicki chce być wiarygodny w dialogu ekumenicznym, to wpierw powinien sam odnaleźć siebie w doświadczeniu komunii, przyjmując i integrując całą różnorodność oraz bogactwo wszystkich charyzmatów, które go tworzą?
• Jakie są najbardziej odpowiednie strategie służące temu, żeby nasze propozycje wprowadzania w życie Soboru Watykańskiego II spotykało się z bardziej powszechną i skuteczną akceptacją?