|
DATY Z HISTORII POLSKIEJ GRUPY PROMOTORÓW
Opracowano na podstawie świadectwa ks. Mieczysława Nowaka i ks Władysława Gila „Czego nas uczy 25 lat historii Ruchu w Polsce?” (listopad 2003).
1. Pierwsi siewcy i pionierzy - Magdalenka (1971) – 1971 r. – S. Maria Stecka RSCJ i kilku kapłanów uczestniczy w rekolekcjach w Centrum „Mondo Migliore” w Rocca di Papa; – w 1978 r. tuż przed powstaniem Grupy w Polsce w Krakowie kilku księży polskich i ks. Fidela Villaverde, bliski współpracownik o. Lombardiego, spotkali się z kard. Wojtyłą.
2. Narodziny PGP (1978) 1978 – Ks. Mieczysław Nowak, proboszcz w Magdalence doprowadza do powstania Grupy, po spotkaniu z ks. Villaverde. Ks. Mieczysław, przyjmując na siebie „odwagę ojcostwa”, staje się niekwestionowanym autorytetem, który od początku kieruje Grupą w Polsce z kolejnych miejsc, jak: Magdalenka, Gołąbki, Tamka, „Dom Abba” w Józefowie, Aleksandrów...; 1979 – Ks. M. Nowak po raz pierwszy reprezentuje Grupę na Wieczerniku, przyjęty owacyjnie przez uczestników. Był to ostatni Wieczernik z o. Lombardim, zmarł 14 grudnia. 1980 – Prezentacja projektu NOP przez o. Francois Creach’a (Grupa francuska) na spotkaniu w domu ss. Urszulanek w Zakopanem; – Kantakty z ruchem oazowym: spotkanie s. Steckiej z kapłanami „oazowymi” w Podkowie Leśnej oraz spotkanie o. Francois z ks. Blachnickim na Pardałówce. Oazowy model tzw. „wspólnoty wspólnot” był w wielu punktach zbieżny z NOP – jednak różnica zdania, czy wystarczy iść „od elit do całości” spowodowała, że ks. Blachnicki nie widział potrzeby współpracy... Od 1981 r. – Sesje „Kościół – świat”. 1983 – W parafii Trzebinia – Krystynów, na zaproszenie ks. Władysława Gila, o. Francois razem z s. Marią Stecką przeprowadzają „analizę – diagnozę”, rozpoczynając realizacje NOP. 1988 – Kolejne parafie rozpoczynają projekt NOP, dlatego o. Francois przekonuje o potrzebie powołania Zespołu Animacyjnego NOP (ZANOP).
3. Wzrastanie grupy – łączące się z kryzysem wzrostu 1989 – Powstanie krajowego ZA NOP podczas spotkania w Kalwarii Zebrzydowskiej, oznaczało, że „dziecko” o. Francois się usamodzielnia... Bardzo dynamiczny ZA NOP zdaje się być konkurencją dla statycznej PGP. Od 1993 dochodzą kolejne projekty NOPP w parafiach przemyskich, w diecezjach północnych, w rejonie lubelskim... Udział w europejskim spotkaniu Grupy w Walencji (Region Europa Łacińska). Grupę reprezentował ks. Władysław Gil i p. Zofia Życińska. O. Francois przekazał Polaków pod opiekę Grupy włoskiej, które zaowocowały wizytami s. Antonelli Apolloni i Maxa Taggi.
4. Dojrzałość grupy – uniezależnienie się od „Ojca Założyciela” Od 2000 r. przyjazdy ks. Gino Moro, nowego dyrektora generalnego, spowodowały „wielkie porządki” w PGP, nastąpiło przy tym otwarcie na nowe horyzonty i nowe wyzwania... Po Wieczerniku 1999 ks. Mieczysław stopniowo przekazuje kierownictwo polskiej Grupy, w efekcie w 2002 zostaje wybrana nowa Dyrekcja PGP z ks. Marianem Wroną na czele. Od 2002 r. Polska Grupa Promotorów wchodzi w skład nowego Regionu „Europa Centralna”. PGP angażuje się w promowanie nowych doświadczeń apostolskich: uwrażliwianie na projekt diecezjalny oraz cykl kursów duchowości dla księży. Ks. Władysław Palmowski troszczy się o wydanie podręcznika wszystkich etapów NOP, dostosowanego do warunków polskich. 2003 – Na Kongresie Duchowości, zorganizowanym przez Grupę na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie w 50-lecie Ruchu, delegacja polska należy do najbardziej licznych. Podczas audiencji Jan Paweł II udziela Grupie swojego błogosławieństwa. Podczas Wieczernika ks. Mirosław Grendus zostaje wybrany do Dyrekcji Generalnej, a ks. Stanisław Zając zostaje koordynatorem Regionu „Europa Centralna”, jako pierwszy członek polskiej Grupy na „pełny etat”. 2005 – Owocem misyjnych wypraw ks. Stanisława Zająca parafia w Postawach na Białorusi rozpoczyna realizację projektu NOP, stając się zalążkiem nowej Grupy w Regionie. Powstaje zespół promujący projekt odnowy życia zakonnego.
|
