Publikujemy treść listu papieża Jana Pawła II do Dyrektora Grupy, wystosowanego z okazji 50-lecia "Ruchu dla lepszego świata".
Czcigodny Ksiądz
GINO MORO FDP
Dyrektor Generalny „Służby Animacji Wspólnotowej Ruchu dla Lepszego Świata”
1. Z radością przesyłam Księdzu oraz wszystkim członkom „Służby Animacji Wspólnotowej Ruchu dla Lepszego Świata” moje najlepsze życzenia i pozdrowienia z okazji pięćdziesiątej rocznicy fundacji Grupy Promotorów, która znajduje swoje źródło w Przesłaniu radiowym Papieża Piusa XII skierowanym do Diecezji Rzymskiej, znanym pod nazwą „Proklamacja Lepszego Świata”.
„Cały Świat należy odbudować – od samych fundamentów”, wskazywał Papież w tamtych niezapomnianych słowach, gdyż świat „należy przekształcić z jego zdziczałej formy w ludzką, a z ludzkiej w boską, - co oznacza, że należy go uczynić według Serca Bożego” (Nauczanie i Przesłania Radiowe J. Św. Piusa XII, XIII, str. 471).
„Proklamacja Lepszego Świata” była skierowana do Diecezji Rzymskiej. Papież Pius XII chciał, aby Rzym przeżył odnowę jako pierwszy, i dlatego zwrócił się do całej zebranej Wspólnoty Diecezjalnej z prorockimi słowami, odznaczającymi się bogatą aktualnością: „Sztandar lepszego świata pragniemy w pierwszym rzędzie przekazać Wam, umiłowane dzieci Rzymu... Przyjmijcie to święte przesłanie, jakie dzisiaj jako Wasz Pasterz i Ojciec Wam przekazuję: należy dać początek potężnemu przebudzeniu myśli i uczynków. Przebudzenie, które zaangażuje wszystkich, bez czynienia różnic, zarówno duchownych jak i świeckich, władze oraz rodziny, grupy i poszczególne osoby – wszyscy zaangażowani na froncie całkowitej odnowy życia chrześcijańskiego, stojąc w obronie wartości moralnych, wprowadzając sprawiedliwość społeczną i odbudowując chrześcijański porządek” (Nauczanie i Przesłania Radiowe..., dz. cyt., str. 471).
2. W następstwie tej inicjatywy z 1952 roku, którą w obecnym roku wspominamy, nie można nie przypominać następujących potem wydarzeń, od Soboru Watykańskiego II, po szeroki ruch posoborowej odnowy, od Synodu Diecezji Rzymskiej aż po ostatnie „Misje Miasta”, przeprowadzone w latach 1996-1999, podczas przygotowania do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. To ta sama chrześcijańska inspiracja przenikała zaangażowanie Kościoła tychże lat: chodzi o powiew Ducha Św., który napełnia żagle okrętu Kościoła, prowadząc jego kurs już po wodach Trzeciego Tysiąclecia.
Życzę z całego serca, aby ta szczęśliwa jubileuszowa rocznica pomagała Wam, drodzy Bracia i Siostry, w odkrywaniu na nowo duchowego dziedzictwa Ojca Lombardiego, jako źródło entuzjazmu i apostolskiej skuteczności. W ciągu tych dziesięcioleci Ruch rozszerzył się na około czterdzieści państw, starając się przetłumaczyć w konkretne projekty szeroką i ogólną wizję Soboru Watykańskiego II oraz nauczanie posoborowe, zawsze w perspektywie budowania coraz bardziej intensywnej „komunii” kościelnej. Postępujcie dalej w tym dziele, w pokornej i stałej współpracy z Pasterzami Kościoła, pozostając ciągle uważni na rozeznawanie „znaków” czasu.
3. Szczególna uwaga poświęcona jest promowaniu powszechnego kapłaństwa świeckich oraz prorockiego powołania laikatu w różnych dziedzinach ludzkiej działalności, ponieważ to oni „jaśniej pojmując całe swoje powołanie, lepiej przystosowali świat do wzniosłej godności człowieka, dążąc do powszechnego i głębiej ugruntowanego braterstwa, a powodowani miłością, odpowiedzieli wielkodusznym i zespołowym wysiłkiem na wymagania naszej epoki” (Gaudium et spes, 91). W rzeczywistości, to właśnie wierni świeccy, są pierwszymi, do których należą działania na rzecz budowania społeczności ożywianej przez wartości tworzące cywilizację miłości.
W obecnej kulturze oraz według tej wizji eklezjologii, jaka dojrzała w konsekwencji zmian soborowych, wpływ Kościoła na przemiany społeczne odbywa się przede wszystkim poprzez laikat dorosły w wierze i uzdolniony do przetwarzania własnej wiary w historię - poprzez niepowstrzymywalny przykład świadectwa życia oraz powagę ich osobistych kompetencji (por. Christifidelis laici, nr. 36-44).
Niech Maryja, Matka Kościoła, której Ojciec Lombardi przypisywał właściwą inspirację całego swojego dzieła, towarzyszy Swoją stałą życzliwością każdemu Waszemu wysiłkowi, czyniąc go owocnym. Niech Ona będzie Wam umocnieniem w trudnościach, jakie spotykacie na Waszej drodze.
Niech Wam towarzyszy i dodaje odwagi także to Błogosławieństwo, jakie z całego serca udzielam każdemu z Was, Waszym grupom lokalnym, i wszystkim, którzy w różnoraki sposób wspierają Waszą posługę w różnych częściach świata.
W Watykanie, 10 lutego 2002
Jan Paweł II
|
