Jak już wspomniano, tłumacząc nasze rozumienie “ruchu”, “Ruch dla Lepszego Świata”, jako organizacja złożona z określonej grupy członków nie ma dla nas żadnego znaczenia. W Ruchu promowanym przez naszą Grupę żyje i łączy się między sobą wielu ludzi, których zupełnie nie znamy. W rzeczywistości przeżywają oni swoją przynależność do Kościoła, w zgodzie ze swoją wiarą i dobrą wolą, wyróżniając się stylem życia i pragnieniem tworzenia wspólnotowych relacji, zgodnych z duchowością komunii.

Inna sprawa jest z Grupą Promotorów, która jest zorganizowana w taki sposób, żeby najlepiej realizować swoją Służbę Animacji Wspólnotowej. Odróżnia się ona od innych grup swoimi cechami, czyli:

- rodzajem duchowości, którą promuje - jest to duchowość komunii, która nie jest jedną z duchowości w Kościele, ale wpólną duchowością całego Kościoła; w tym znaczeniu Grupa nie ma włąsnej duchowości, ale przyjmuje za swoją duchowość komunii Kościoła;

- łączy się z tym inna cecha grupy, jaką jest jej natura wielopowołaniowa;

- podmiotem nawrócenia do którego prowadzi nasza służba, jest wspólnota, czyli różne zbiorowości ludzkie wewnątrz Kościoła i poza nim; a zatem nie zajmuje się pojedynczymi osobami, ale osobami, tworzącymi wspólnoty;

- ostatecznym celem inicjatyw Grupy jest doprowadzenie do nawrócenia, służacego: powszechnemu zbawieniu wszystkich ludzi, uniwersalnemu dobru Kościoła i świata , lepszemu światu zgodnego z Bożym Planem, Królestwu Bożemu. Zatem cel ten łączy się z tym, co jest misją samego Kościoła.

-­ typ nawrócenia (jako kryterium podstawowe) dążący do wzrastającego dążenia do powszechności i jedności (komunii); ewangeliczna jedność jest przeżywana w ramach wszystkich relacji osobowych, społecznych i strukturalnych;

- konkretnym celem nawróćenia jest: całościowa odnowa-nawrócenie (sposobu widzenia, bycia, działania), globalna, wspólnotoa, przetłumaczona na styl życia, zgodny z komunią-świętością, do której wezwany jest cały Kościół;

- niezbędnym warunkiem takiego nawrócenia (sprawdzalnym) jest to, żeby to co jest razem wspólnie włączało się w ruch odnowy, rozpoczynając proces, który nic nie jest w stanie zatrzymać, uznając, że bycie “w ruchu” jest częścią stylu życia.

Powyższe cechy charakteryzujące naturę Grupy, wyróżniają ją z innych grup i ruchów duchowości obecnych w Kościele. Jej duchowośc polega na “byciu i życiu Kościołem”, co jest wymaganiem jej misji, dla której powstała, czyli promowanie duchowości Kościoła, jako komunii.

Ktoś może się zapytać jeszcze, w jaki sposób łączy się to z promowanymi przez Grupę projektami duszpasterskimi? W rzeczywistości chodzi o to, że jak każda duchowość, także duchowość komunii potrzebuje ascezy, odpowiadającej podejmowanym wysiłkom i metodom. Wspólnotowe wysiłki i zorientowanie kierunku budowania wspólnoty kościelnej oraz metod, które służą życiu i budowaniu wspólnoty.

Ściśle rzecz biorąc, metoda planowania i wysiłki wspólnoty kościelnej budowanej w miłości, tworzą zasady ascezy odpowidające duchowości komunii. Dla nas plan duszpasterski  i wszystko, co się z nim łączy nie jest niczym nnym, jak organiczną ascezą, służacą stopniowemu budowaniu wsplnoty Kościoła lokalnego.