2. DLACZEGO SIĘ PROPONUJE TAKI RUCH?

PODSTAWOWY I GLOBALNY PROBLEM dzisiejszej młodzieży można wyrazić następująco:  

- wśród młodych dominuje poczucie bycia “nikim“ w społeczeństwie

 

- obecnie "świat" nie potrafi im dać możliwości na "teraz" ani "na przyszłość", czyli odpowiednich "modeli życiowych", które byłyby zgodne z oczekiwaniami młodzieży

 

- młodzi nie potrafią więc odnaleźć w społeczeństwie przestrzeni, gdzie mogliby być “sobą“

 

- nie mają więc możliwości, żeby aktywnie uczestniczyć w budowanie lepszego świata

 

DUSZPASTERSWO MŁODZIEŻY proponowane przez parafie często jest:

- zbyt elitarne, czyli zarezerwowane dla niewielu najbardziej zaangażowanych i “wrażliwych“ osób 

- zbyt szczegółowe, gdyż jego celem jest służenie młodzieży, bez intencji zintegrowania młodych we wspólnotowe duszpasterstwo dorosłych.  

PARAFIE często nie są w stanie być środowiskami ewangelizującymi, nie ułatwiają wspólnotowego doświadczenia wiary większości ochrzczonych – a zatem także większości młodych.

ISTNIEJE ZATEM PEWNEGO RODZAJU ROZŁAM pomiędzy grupą (albo grupami) młodych i zaangażowanych po chrześcijańsku a większością młodzieży, która jest rozproszona i niezaangażowana, nie znajdując w Kościele odpowiedniego miejsca dla siebie.  

ISTNIEJE ZATEM PILNA POTRZEBA STWORZENIA DYNAMIKI - RUCHU:  

- który będzie w stanie włączyć wszystkich młodych

- bez wymuszania na nich “zapisywania się“ do jakiejś organizacji

- będącego dla młodych przestrzenią dialogu i zaangażowania

- i okazją do służenia całej wspólnocie, odkrywając:

• ich osobiste powołanie
• ich indywidualną rolę,  jaką mają wypełnić w Kościele i w społeczeństwie.

3. W JAKI SPOSÓB WYRAŻA SIĘ TEN RUCH?

* MYŚLĄ PRZEWODNIĄ PROJEKTU JEST:

 

-  MŁODZIEŻ, JAKO GŁOS PROFETYCZNY

-  CYWILIZACJI MIŁOŚCI  

- Profetyzm ochrzczonych objawia się w szczególny sposób u młodzieży, ponieważ w niej znajdują się „zarodki” przyszłości oraz niejako naturalna tendencja na “nowości“.

 

- Należy pomagać młodym, żeby byli coraz bardziej świadomi tego swojego daru naturalnego, otwierając się na działanie Ducha Św. – w odniesieniu do przemian obejmujących całą ludzkość według wartości Królestwa Bożego (czyli: prawdy, sprawiedliwości, pokoju, miłości, świętości).

 

- Tylko w taki sposób młodzież będzie w stanie promować tę “cywilizację miłości“, cywilizację alternatywną młodą, które właśnie ludzie młodzi, jako ochrzczeni i odznaczający się młodym wiekiem – postrzegają siebie jako jej zarodek i zapowiedź.

 

   - Ruch służy młodym, żeby odkrywali i przeżywali swój “profetyzm“ w Kościele i w świecie.

*  STYL ŻYCIA RUCHU MŁODYCH:

- charakteryzuje się podstawowymi relacjami:

• miłości: młodzi spotykają się spontanicznie, według swoich potrzeb i zwyczajów, żeby służyć;
• równości: w radosnej akceptacji istniejących różnic;
• uczestnictwa – zaangażowania: w dialogu i zdolności słuchania, otwarcia i służby;
• wolności: przez uwalnianie się z różnych form osobistego i grupowego egoizmu;
• osobistej godność: w akceptacji samego siebie, z uznaniem dla własnych zdolności i ograniczeń.

- pozwala żyć według tych wartości w chrześcijańskim wymiarze wiary, nadziei i miłości:

• przez rozeznawanie woli Bożej w odniesieniu do historii, do wspólnoty, do samego siebie; celebrując to, co jest przeżywane jako dar Boży i jako ofiarowanie siebie z miłości do bliźniego;
• w zaangażowaniu się w budowanie dojrzałej wspólnoty kościelnej – znajdującej się w stanie nieustannej odnowy i służby – a przez to w rozwijaniu Kościoła i społeczeństwa;

 

* STRUKTURY RUCHU MŁODYCH

 

– Zgromadzenie młodzieży: to "mocny czas" życiu Ruchu Młodych:

• na które zwołuje się zawsze wszystkich młodych;
• które jest miejscem:

• dialogu młodzieży
• okazją do podejmowania decyzji i całościowej oceny Ruchu
• koordynacji różnych działań
• odnowy własnej motywacji wiary.

– Grupa Promotorów Parafialnego Ruchu Młodych jest centrum

• koordynowania życia ruchu;
• animowania całości Ruchu;
• utworzona jest z osób, które są: 
   
• parafialnymi promotorami (osobiście lub zespołowo)
• odpowiedzialnymi za poszczególne służby
• reprezentantami poszczególnych grup wiekowych
• odpowiedzialnymi za rejonowe zespoły promocji Ruchu
• zespołem pomocniczym, odpowiedzialnym za działania formacyjne.

4. W JAKI SPOSÓB DZIAŁA RUCH?

ETAP PIERWSZY:

ZWOŁANIE PARAFIALNEGO RUCHU MŁODYCH  

- Poprzez różne inicjatywy grupy początkowej promuje się spotkania z młodymi (ze znajomymi, z przyjaciółmi, także z tymi, których kontakty parafii są tylko okazjonalne);

- Po pewnym czasie promowane jest jakieś “znaczące doświadczenie“ chrześcijańskiego braterstwa wśród młodych oraz między nimi a całą wspólnotą, które ma spowodować, żeby młodzi:

• mogli podjąć decyzję o dalszym spotykaniu się
• mogli zdecydować o podjęciu drogi ewangelizacji
• mogli ustalić minimalną organizację konieczną do służenia wspólnocie.

- W ten sposób powstaje Parafialny Ruch Młodych.  

ETAP DRUGI:

KSZTAŁTOWANIE SIĘ RUCHU MŁODYCH:

- Organizowane są różne formy służby dla wspólnoty sprawowane na sposób stały;

- Organizowane są także różne działania wychodzące na spotkanie młodzieży;

 - Rozpoczyna się drogę formacji w formie okresowych i systematycznych spotkań w celu:

• utworzenia Grupy Promotorów, zgodnie z propozycjami ideału wspólnoty parafialnej
• organizowania takiego dynamizmu, który byłby w stanie zagwarantować stałą formację, programowanie, wspólne zaangażowanie i działanie wraz z jego stałą oceną.

- W tym momencie Ruch Młodych określa się jako “ruch ewangelizacyjny“, przyjmując określone ukształtowanie (styl życia, organizacja, działania...). 

ETAP TRZECI:

DOJRZEWANIE RUCHU MŁODYCH:  

 

- Naturalną konsekwencją pierwszych etapów rozwoju Ruchu jest etap jego dojrzewania, który jest czasem owocowania jego własnej tożsamości w odniesieniu do siebie i do wspólnoty.

 - Karmiony własnym dynamizmem Ruch Młodych staje się życiem młodzieży (jako grupy społecznej), która:

• realizuje swoje powołanie ewangelizacyjne w odniesieniu do całej wspólnoty parafialnej
• pozwala się ewangelizować działaniami podejmowanymi przez wspólnotę w stały i organiczny sposób, w imię wiary naśladując Chrystusa.