Grupa określa swoje propozycje według logiki, metody i techniki, która powszechnie jest nazywana “projektowaniem”. Nie chodzi tu o praktykowanie “chciejstwa”, ani jakiegoś rodzaju pragmatyzmu, ani też szukania skuteczności za wszelką cenę. Nie chodzi również o proponowanie jakiejś alternatywy dla modlitwy, kontemplacji. Nie jest to również odrzucenie prymatu Ducha Św., ani też znak braku zaufania w Boże działania. Wręcz przeciwnie. Wszystkie te doświadczenia włączają się w świadomą i coraz dojrzalszą realizację wymagań wspólnotowej ascezy.

Historię o. R. Lombardiego i naszej Grupy można opowiedzieć za pomocą propozycji „Ćwiczeń wspólnotowych” oraz za pomocą projektów duszpasterskich, które są naturalną konsekwencją tych „Ćwiczeń”. Są to projekty uwrażliwiania oraz pogłębiania wartości istotnych dla duchowości komunii, czyli: uczestnictwa, solidarności, wzajemnych relacji, dialogu, przemiany, modlitwy, rad ewangelicznych, rozeznania wspólnotowego, tożsamości prezbiterów i prezbiterium.

Do dziedzictwa grupy należą także takie projekty operacyjne, jak: projekt parafialny (NOP), projekt duchowości diecezjalnej i projekt diecezjalny, projekty dla rodzin i dla młodzieży, projekt dla osób sprawujących posługi duszpasterskie, pre-projekt odnowy życia zakonnego, projekt dla chrześcijan zaangażowanych w życiu politycznym, w służbie zdrowia, w edukacji i w środkach przekazu, wpływających istotnie na formację opinii publicznej.

Diecezjom, parafiom i zakonom mamy do zaofiarowania posługę animacji duchowego procesu odnowy ich wspólnot oraz pomoc metodologiczną, uzdalniającą współpracowników duszpasterskich do realizacji własnego Projektu ich wspólnot kościelnych.