|
Kiedy mówimy o “duchowości komunii” odnosimy się przede wszystkim do wyjątkowo solidnego chrześcijańskiego doświadczenia o wspólnotowym podmiocie, jakim jest Kościół lokalny oraz różnorodne wspólnotowe struktury, które go tworzą. Doświadczenie to powstaje przez wzajemne przenikanie się trzech perspektyw:
-
Duchowość chrześcijańska rodzi się z czytania znaków czasu, co pozwala wejść w podstawową i radykalną formę komunii z Bogiem obecnym i działającym w historii. Łączy się z tym postawa profetyczna, pozwalająca tak widzieć historię, żeby dostrzegać w niej miejsce, w którym nie tylko nie brakuje Boga, wręcz przeciwnie – jest to miejsce realizowania się Bożego dzieła zbawienia. Różne ziemskie “miejsca piekielne”, zrodzone ze złośliwości i nienawiści istot ludzkich, zostały wybrane przez Bożą Miłość, jako “miejsca uprzywilejowane”, w których realizowane jest zbawienie człowieka. Czytanie znaków czasu jest odpowiednią metodą, pozwalającą w uporządkowany sposób oceniać rzeczywistość, w której żyjemy, przy poszanowaniu jej autonomicznej logiki i uwzględnieniu w niej Bożego działania (relacja immanencji i transcendencji Bożego działania).
-
Duchowość chrześcijańska, zrodzona z wymiaru profetycznego, rozwija się następnie w wymiarze kapłańskim. Chodzi o drugą perspektywę komunii, która sprawia, że określone wydarzenie jest przyjmowane i kontemplowane, stopniowo prowadząc do tworzenia nowych relacji i dynamiki wzrostu, odnawiających styl życia. Dzięki temu odradza się Lud Boży, święty i powołany do świętości, czyli do bycia znakiem jedności między ludźmi.
-
W końcu duchowość chrześcijańska wyraża się w wymiarze królewskim, czyli służebnym.
Dar komunii, przyjęty jako wydarzenie i przeżywany jako powołanie, staje się treścią misji, czyli solidarnego zaangażowania chrześcijan. Chrześcijanie, będąc świadkami tego, co należy zrealizować, angażują się w tworzenie projektów o szerokich horyzontach, które za swój cel przyjmują „budowę lepszego świata”, “odnowę Kościoła” i coraz pełniejsze określenia “życiowych posług”. W taki sposób, w wymiarze poszczególnych osób i całych wspólnot, możliwe jest zrealizowanie tej jedności życia, takiego sposobu myślenia, bycia i działania, które oznacza życie w Duchu Świętym.
Syntetycznie ujmując, według nas na tym polega “duchowość komunii”.
   
|
