To propozycja sesji rekolekcyjnej przeznaczonej dla wszystkich, którzy we wspólnocie chrześcijańskiej pełnią różne posługi w imieniu Kościoła i dla Kościoła. Przedmiotem refleksji, modlitwy i dzielenia się jest istniejąca relacja między duchowością, różnymi posługami kościelnymi i planowaniem. Chodzi o uświadomienie uczestnikom, że “duchowość” ma za zadanie kształtować “życiową jedność” pomiędzy uznawanymi wartościami a życiową rzeczywistością. W dominującej mentalności i upowszechnionej praktyce dziedziny te są traktowane autonomiczne i rozdzielnie. Dlatego celem spotkania jest przekonanie o istniejących pomiędzy nimi korelacjach.

Tematyką należałoby oczywiście zainteresować wszystkich współpracowników duszpasterskich. Dotyczy ona więc przede wszystkim biskupa, prezbiterów i diakonów. To oni sprawują rzeczywistą posługę „syntezy”. Więc jako pierwsi powinni być zainteresowani, żeby sprawowany przez nich dar posługi był owocem duchowości, będącej najwyższym stopniem ofiarowania daru z siebie.