I. KOMUNIA JAKO “WYDARZENIE”,

KTÓRE NALEŻY ZAUWAŻYĆ I KONTEMPLOWAĆ W HISTORII 

Chodzi o komunię, “przychodzącą” do historii ludzkości wraz ze zbawczym wcieleniem Chrystusa. On pozostaje z nami na zawsze aż do skończenia czasów. Jezus – wczoraj, dziś i na zawsze – działa w ludzkości przez swojego Ducha, prowadząc ludzkość do jej pełni. Taka jest nasza wiara. Dąży ona do odkrycia Chrystusa w znakach Jego historycznej obecności w wydarzeniach, oznaczających zbiorowe dojrzewanie ludzkości i jej dążenie do lepszej przyszłości. W wydarzeniach tych ścierają się ze sobą dążenia do realizacji Bożych zamysłów i znaki zła. A Chrystus, będąc sensem i wypełnieniem historii, rozpoznany w znakach czasu staje się dla nas źródłem nadziei. Taki jest profetyczny wymiar Ludu Bożego. Jego realizacja domaga się kolejnych, powiązanych ze sobą, kroków, które umożliwią chrystologiczną lekturę ludzkiej historii, którą nazywamy „czytaniem znaków czasu”.