WPROWADZENIE

Trudno jest syntetycznie opowiedzieć 50-letnią historię grupy, która zajmuje się całościowymi procesami wspólnotowego dojrzewania w zmieniających się kontekstach kultury. Tym bardziej, że jej starania o duszpasterskie budowanie świata według zasad duchowości komunii nie osiągnęło jeszcze swojej dojrzałości. Na razie złożony proces zdobywania akceptacji i stopniowego wprowadzania w życie propozycji zdołało przeniknąć małą cząstkę Kościoła. Jeśli więc jest zbyt wcześnie, żeby pisać historię ruchu w sensie ścisłym to można już dokonać próby pierwszych podsumowań. Okazją do tego było celebrowanie 50-lecia tzw. „Proklamacji dla lepszego świata”, którą papież Pius XII wygłosił 10 lutego 1952 roku. Dzień ten uznawany jest za początek Ruchu dla Lepszego Świata. W obliczu żywej pamięci tragicznych wydarzeń II wojny światowej oraz głębokich podziałów, które ona sprowokowała w całym świecie, co wówczas objawiało się w formie tzw. zimnej wojny – papież Pius XII ogłosił, że: “Cały ten świat należy zbudować na nowo, trzeba go przekształcić ze zdziczałego w ludzki, a z ludzkiego w boski, czyli w świat według Serca Bożego”.

Podczas „Kongresu duchowości komunii”, który nasza grupa zorganizowała w rocznicę tej proklamacji Przewodniczący Papieskiej Rady Kultury kard. P. Poupard zauważył, że choć „upłynęło 50 lat od czasu, gdy papież Pius XII wypowiedział te słowa, to dziś, u progu trzeciego tysiąclecia, ich brzmienie jest w najwyższym stopniu aktualne. Słuchając tych słów, czujemy jak echem odzywa się w nas wiele pytań gnębiących serca każdego człowieka. (…) Bóg wymaga od nas tego właśnie stylu życia, jako powołania i jako zaangażowania, żebyśmy stawali się ludźmi głoszącymi Ewangelię nadziei i promotorami kultury komunii. (…) Papież Pius XII, głosząc konieczność budowania lepszego świata, mówi również: «Jakże moglibyśmy odrzucić tę misję?»  Poddajmy się więc tej misji bycia heroldami, głoszącymi lepszy świat, czyli taki świat, którego pragnie Bóg. Jest to żarliwy apel, aktualny także dzisiaj”.

Dotychczasowy rozwój ruchu możemy podzielić na następujące etapy:

• 1. Etap (1938-1958)
• O. Riccardo LOMBARDI wraz z kilkoma przyjaciółmi: NARODZINY RUCHU  
   
• 2.  Etap (1958 – 1965)
• O. LOMBARDI razem ze współpracownikami: NARODZINY GRUPY 
   
• 3. Etap (1965 – 1975)
• Grupa Promotorów z o. Lombardim: UKSZTAŁTOWANIE GRUPY
   
• 4. Etap (1975 – 1989)
• Grupa Promotorów bez o. Lombardiego: UTWIERDZANIE GRUPY
   
• 5. Etap (1989 - ...)
• Grupa Promotorów przejmuje sukcesję po o. Lombardim: OFICJALNE ZATWIERDZENIE GRUPY I JEJ MISJA